بلورشناسی (Crystallography)

بلورشناسی دانشی است که به قوانین حاکم بر حالت بلورین مواد جامد، آرایش اتمی/مولکولی بلورها، خواص فیزیکی و شیمیایی و ساخت، رشد و شناسایی بلورها می‌پردازد.

این علم در اول توسط زمین‌شناسان در شناسایی کانی‌ها توسعه یافت سپس شیمیدانان این علم را برای شناسایی مواد بکار گرفتند. پس از آن فیزیکدانان با بکار گیری پراش اشعه ایکس به پیشبرد آن کمک کردند.

در بیشتر کشورها به ویژه در آلمان، بلورشناسی بخشی از کانی‌شناسی است ولی در کشورهایی مانند انگلستان و ایالات متحده غالبآ به صورت بخشی از فیزیک یا شیمی تدریس به عنوان یکی از بانفوذترین شاخه های دانس محسوب می گردد.

با توسعه دانش، مطالعه حالت تبلور ماده برای علاقمندان این علم اهمیت فروانی یافت و با پیشرفت آن مشخص شد که بخش اعظم مواد تشکیل دهنده کره زمین به صورت مواد متبلور (کانی ها) هستند و بدین ترتیب شناسایی بلورها و حالت تبلور جای خود را در میان سایر رشته های علوم باز کرد. سنگ گرانیت، سنگ آهک، مرمر، ماسه سنگ، فلزات و حتی خاک های رسی و گرد و غبار متبلور هستند. تشکیل بلور تنها از منشا معدنی صورت نمی گیرد، بلکه در بین ترکیبات آلی نیز مواد بسیار زیادی متبلور هستند. قند، نفتالین، سلولز، کائوچو و ویتامین ها  نیز ساختار بلوری دارند.

یکصد سال پیش Max von Laue جایزه نوبل را بخاطر کشف پراش اشعه ایکس توسط کریستال ها دریافت نمود و این شد زمینه ابداع این شاخه از علم که البته امسال نیز به همین مناسبت، توسط UNO (2014) سال بین المللی «بلور» نامیده شده است.

لذا لیختن اشتاین هم با چاپ و توزیع دوقطعه تمبر یادگاری با تصاویری از بلورها در گرامیداشت این واقعه مشارکت و در مورد آن به نوعی، اطلاع رسانی نموده است.

/ 1 نظر / 24 بازدید
مهناز

ممنون.اطلاعات عمومی خوبی دادی